ook mannen hebben, nou ja, emoties dus
Kregen we een hele discussie over of mannen mogen huilen.
'Mannen moeten gewoon normaal doen', riep vriendin S. wreed.
'Een man die huilt, daar kan ik het niet op', zei vriendin M. hardvochtig.
'Wees toch niet zo wreed en hardvochtig voor de man', zei ik.
Want ook mannen hebben nou ja emoties dus. En als je ze maar lang genoeg tergt (hihi!), dan komen die emoties er op een bepaalde dag gewoon een keertje uit. Allemaal tegelijk ja, dat is dan weer een beetje jammer.
'Dus jíj vindt dat het mag?!', riepen S. en M. in koor.
'Zo raar is dat tochnie', piepte ik.
Ik sloeg mijn linkerbeen over mijn rechter en daarna mijn rechterbeen over mijn linker. Ik liet mijn voet op en neer wippen, of eigenlijk ging het wippen vanzelf. Ben je wel een echte vrouw als je mannen laat huilen, zonder ze bijv. een ram voor hun hoofd te geven?
'Wat ik trouwens óók heel erg vind...', zei vriendin S.
'Ja? Ja? Ja?', vroeg ik hoopvol.
'Is dat steeds meer mannen “lieve groetjes” onder hun mail zetten', zei vriendin S.
'Oh dit herken ik totaal niet', zei vriendin M. teleurgesteld.
'IK WEL!! IK WEL!!!!', riep ik met overslaande stem.
Want mannen die de lieve groetjes doen, dát is echt, nou ja, dat is gewoon te walgelijk voor woorden. Dan stuur ik ze soms nog één mail terug, met bijvoorbeeld “WTF pardonnez-moi?!?!”, maar ik zweer het, dan krijg je dus vaak een mail terug met “Hoi Jacq, wat bedoel je? Lieve groetjes, Leonard.”
Vriendin M. zweeg verongelijkt, omdat ze eerst samen met vriendin S. een bondje had, en nu dus niet meer, terwijl ík juist wél een bondje had gekregen met vriendin S. en vriendin M. er dus buiten viel, en het is dan altijd maar afwachten of de posities nu voor altijd veranderd zijn en de dingen dus nooit meer hetzelfde.
'Met mannen die de lieve groetjes doen, wil ik persoonlijk dus niet omgaan', zei ik ferm.
'Nou... dát is wel wat wreed gesteld', zei vriendin S.
'En ook hardvochtig', zei vriendin M. die een mogelijkheid rook om instantly te rebonden met vriendin S.
“Nou ja, althans niet in de intieme sfeer', zei ik.
'Hm...', zei vriendin S.
'Hmmm...', zei vriendin M.
En mijn voet, hij wipte weer, en ik kreeg hem niet meer stil.
'Mannen moeten gewoon normaal doen', riep vriendin S. wreed.
'Een man die huilt, daar kan ik het niet op', zei vriendin M. hardvochtig.
'Wees toch niet zo wreed en hardvochtig voor de man', zei ik.
Want ook mannen hebben nou ja emoties dus. En als je ze maar lang genoeg tergt (hihi!), dan komen die emoties er op een bepaalde dag gewoon een keertje uit. Allemaal tegelijk ja, dat is dan weer een beetje jammer.
'Dus jíj vindt dat het mag?!', riepen S. en M. in koor.
'Zo raar is dat tochnie', piepte ik.
Ik sloeg mijn linkerbeen over mijn rechter en daarna mijn rechterbeen over mijn linker. Ik liet mijn voet op en neer wippen, of eigenlijk ging het wippen vanzelf. Ben je wel een echte vrouw als je mannen laat huilen, zonder ze bijv. een ram voor hun hoofd te geven?
'Wat ik trouwens óók heel erg vind...', zei vriendin S.
'Ja? Ja? Ja?', vroeg ik hoopvol.
'Is dat steeds meer mannen “lieve groetjes” onder hun mail zetten', zei vriendin S.
'Oh dit herken ik totaal niet', zei vriendin M. teleurgesteld.
'IK WEL!! IK WEL!!!!', riep ik met overslaande stem.
Want mannen die de lieve groetjes doen, dát is echt, nou ja, dat is gewoon te walgelijk voor woorden. Dan stuur ik ze soms nog één mail terug, met bijvoorbeeld “WTF pardonnez-moi?!?!”, maar ik zweer het, dan krijg je dus vaak een mail terug met “Hoi Jacq, wat bedoel je? Lieve groetjes, Leonard.”
Vriendin M. zweeg verongelijkt, omdat ze eerst samen met vriendin S. een bondje had, en nu dus niet meer, terwijl ík juist wél een bondje had gekregen met vriendin S. en vriendin M. er dus buiten viel, en het is dan altijd maar afwachten of de posities nu voor altijd veranderd zijn en de dingen dus nooit meer hetzelfde.
'Met mannen die de lieve groetjes doen, wil ik persoonlijk dus niet omgaan', zei ik ferm.
'Nou... dát is wel wat wreed gesteld', zei vriendin S.
'En ook hardvochtig', zei vriendin M. die een mogelijkheid rook om instantly te rebonden met vriendin S.
“Nou ja, althans niet in de intieme sfeer', zei ik.
'Hm...', zei vriendin S.
'Hmmm...', zei vriendin M.
En mijn voet, hij wipte weer, en ik kreeg hem niet meer stil.
jacq | 13:02
