inclusief alle Michael-oeh'tjes
In een ver, ver verleden was ik in stilte verliefd op de knapste jongen van de school. Hij had een brommer, ik een bril (model Lee Towers).
Maar op een dag zou hij mij ineens wél zien staan (ik zou ooit contactlenzen mogen) en met die vurige hoop in mijn hart schreef ik in mijn dagboek met zwierige letters de tekst van het prachtige liedje One Day In Your Life, dat de toen nog jonge Michael Jackson met zoveel oprechte gevoeligheid zong dat mijn brillenglazen besloegen van de tranen erachter. Oh man, ik heb zoveel gehuild op liedjes van Michael Jackson, misschien wel bijna zoveel als Michael om zichzelf.
Enfin, ik was op vakantie toen Michael doodging, zul je altijd net zien. Het is best lastig om op vakantie te zijn bij Grote Gebeurtenissen. Vooral omdat je in den vreemde nooit zo goed kan aanvoelen of de mensheid lamgeslagen voor de tv zit, of gewoon doorgaat met barbecuen – en je dus nauwelijks kunt inschatten of het eigenlijk wel zin heeft om er een stukje voor de krant over te tijpen.
“Leeft michael J een btje bij de Nedrelandres”, sms'te ik daarom naar vriend A., omdat die altijd wel een aardig gevoel heeft voor hoe Grote Gebeurtenissen bij het Grote Publiek landen en hoe lang de Grote Gevoelens daaromtrent ongeveer duren.
“Nee, Michael is doot :-/”, sms'te vriend A. terug.
Dus daar had ik ook niet veel aan.
Misschien is het daarom gewoon leuk om even te melden dat ik en mijn reisgezelschap tot in lengte der dagen niet zullen vergeten waar we waren toen Michael dood bleek te zijn: In Istanbul, op de achterbank van een taxi die werd bestuurd door een taxidriver met een snor en een doodswens. “Can you find Michael Jackson on the radio please?”, schreeuwde ik nadat we een tijdje geschokt stil waren geweest van Het Vreselijke Nieuws. En aldus geschiedde het dat wij over de Bosporusbrug vlogen en luid Billie Jean meezongen door de open ramen. Inclusief alle Michael-oeh'tjes, want die zijn dus heel belangrijk.
(Met mijn stille liefde is het overigens niets geworden. Heb nog een jaar of honderd op hem gewacht, maar iemand twitterde mij onlangs dat hij al jaren door Amsterdam zwerft. Zonder brommer of wat.)
Maar op een dag zou hij mij ineens wél zien staan (ik zou ooit contactlenzen mogen) en met die vurige hoop in mijn hart schreef ik in mijn dagboek met zwierige letters de tekst van het prachtige liedje One Day In Your Life, dat de toen nog jonge Michael Jackson met zoveel oprechte gevoeligheid zong dat mijn brillenglazen besloegen van de tranen erachter. Oh man, ik heb zoveel gehuild op liedjes van Michael Jackson, misschien wel bijna zoveel als Michael om zichzelf.
Enfin, ik was op vakantie toen Michael doodging, zul je altijd net zien. Het is best lastig om op vakantie te zijn bij Grote Gebeurtenissen. Vooral omdat je in den vreemde nooit zo goed kan aanvoelen of de mensheid lamgeslagen voor de tv zit, of gewoon doorgaat met barbecuen – en je dus nauwelijks kunt inschatten of het eigenlijk wel zin heeft om er een stukje voor de krant over te tijpen.
“Leeft michael J een btje bij de Nedrelandres”, sms'te ik daarom naar vriend A., omdat die altijd wel een aardig gevoel heeft voor hoe Grote Gebeurtenissen bij het Grote Publiek landen en hoe lang de Grote Gevoelens daaromtrent ongeveer duren.
“Nee, Michael is doot :-/”, sms'te vriend A. terug.
Dus daar had ik ook niet veel aan.
Misschien is het daarom gewoon leuk om even te melden dat ik en mijn reisgezelschap tot in lengte der dagen niet zullen vergeten waar we waren toen Michael dood bleek te zijn: In Istanbul, op de achterbank van een taxi die werd bestuurd door een taxidriver met een snor en een doodswens. “Can you find Michael Jackson on the radio please?”, schreeuwde ik nadat we een tijdje geschokt stil waren geweest van Het Vreselijke Nieuws. En aldus geschiedde het dat wij over de Bosporusbrug vlogen en luid Billie Jean meezongen door de open ramen. Inclusief alle Michael-oeh'tjes, want die zijn dus heel belangrijk.
(Met mijn stille liefde is het overigens niets geworden. Heb nog een jaar of honderd op hem gewacht, maar iemand twitterde mij onlangs dat hij al jaren door Amsterdam zwerft. Zonder brommer of wat.)
jacq | 23:20
