tag:blogger.com,1999:blog-57096592008-05-08T02:18:10.282+02:00jacq's columnsjacqnoreply@blogger.comBlogger93125tag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-26857808141822848882008-04-06T23:40:00.000+02:002008-04-08T23:41:20.799+02:00lees mij nog eens voor uit nietzsche, lieverdHet mooie van de sportschool is dat je er mannenlichamen tegenkomt die je in het normale leven niet zo snel tegenkomt. Althans, niet zo blotig, en in de zin van dat je spieren ziet die het doen. Ik werk immers op Kantoor, en heb meestal te maken met mannen met slechts één opgezwollen spier. In hun muishand dus.
Nee, dan de sportschool. Daar zijn bepaalde mannen bepaalde dingen met hun spieren jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-27352602242633073262008-04-05T23:39:00.000+02:002008-04-08T23:40:34.204+02:00de snor van jerney kaagmanVroeger, toen er nog geen msn was, toen had je als pubermeisje dus verder weinig omhanden. Uit verveling giechelden wij, de hele dag. In de meeste gevallen was het onszelf geheel onduidelijk waarom wij lachten. Verbijsterd ondergingen wij de lach. Wij waren eraan overgeleverd en moesten wachten tot we veertien zouden worden, en langzaam depressief.
Wij klonken als lammeren die klaaglijk jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-53954392560960069812008-02-15T18:45:00.000+01:002008-02-15T18:46:31.379+01:00ik heb nog nooit iemand in zee gedumptIk word nogal heen en weer geslingerd tussen Klaas van boer Agnes enerzijds en Joran van der Sloot anderzijds.
Gisteravond won Klaas van boer Agnes even, toen vriendin 1 zwoor (‘Eej swa, ik sweer het je!!’) dat ze hem in de sauna van onze sportschool had gezien. Het was hem natuurlijk niet. Het leek mij persoonlijk ook helemaal niks voor Klaas om krap een dag nadat hij w gedumpt door boer Agnesjacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-9668241014393562412008-01-15T18:58:00.000+01:002008-02-15T18:58:55.641+01:00brainstormen op een skippybalIk hoorde een knal en het was niet in mijn hoofd. Ineens was het licht uit op Kantoor. 'We zijn gealarmeerd en we sturen direct een mannetje langs', zei de jongen van het alarmnummer plechtig.
Maar na een half uur was er nog niemand langs geweest. En na een uur ook nog niet. Ik belde opnieuw. 'Er is reeds lange tijd een mannetje onderweg', zei de jongen van het alarmnummer. Ik dacht: wie zegt erjacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-45418372919612939482008-01-07T18:59:00.000+01:002008-02-15T19:00:03.127+01:00au, au, au, mijn telefoonbotIk trok het autoportier open en ik stootte keihard mijn telefoonbot. Als iemand mij trouwens kan uitleggen waarom het je telefoonbot is, be my friggin' guest. Het is niet alsof er een snoer aan zit, het is niet alsof er een simkaart in kan, en het is ook niet alsof je ermee kan communiceren met vrienden en familie. Ook lijkt je telefoonbot helemaal niet op een telefoon, hoewel je het misschien jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-87018603540216425332007-12-15T09:00:00.000+01:002008-02-15T19:01:57.483+01:00het gehinnik van een blonde vrouwHet sporten an sich was best okidoki. Eerst klom ik op een fiets, zei hallo tegen de bezwete man links van mij, zei hallo tegen de bezwete man rechts van mij en deed daarna mijn best de indruk te wekken dat ik óók heel hard fietste, hetgeen ufkurs in werkelijkheid niet zo was want ik ben immers malle pietje niet, zeg!
Tijdens het fietsen keek ik op een van de vijf schermen naar een comedyserie jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-37222706830420341932007-11-07T19:03:00.000+01:002008-02-15T19:04:09.839+01:00born to be wildHet is eigenlijk al sinds de aankoop van mijn auto hoogst noodzakelijk dat ik hem met spoed aan een sukkel verkoop of in de sloot gooi. Maar dat had ik dus niet gedaan, wegens dat ik eigenlijk nooit dingen doe. Dus op een kwaad moment kwam de brief. En daarin stond: 'Geachte Jacq, uw auto moet vóór die en die datum op voor de APK. Groetjes, de RDW.'
Ik legde de brief op een stapel, vergat de jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-91149372461339219332007-09-21T15:30:00.000+02:002007-09-24T22:23:31.581+02:00knappe man met zonnebrilIk knipte mijn oogschaduwdoosje dicht, ik keek in de spiegel en ik dacht: oh yeah, jij ziet er goed uit man. Toen keek ik op de klok en ik dacht: oh yeah, jij zit in de problemen man. Even overwoog ik mijn baas te bellen met een smoesje. Als je eenmaal hebt gezegd dat je later komt, kun je immers best nóg iets later komen. Dat geeft dan direct zo een heerlijk relaxt gevoel. Ik heb al weken de jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-56872559879684213402007-08-20T01:03:00.000+02:002007-09-24T22:22:05.976+02:00hoest op je werk dan?Kwam deze week dus enige bouwvakkers tegen die wat lauwtjes reageerden.
Terwijl ik dus echt zo van: 'Hoohooi!!!!!!'
Zij zo van: 'Uhuh whatever.'
Direct maar gebeld voor een afspraak met mijn kappersmeisje. Ik ben trots en verheugd dat ik dit zo kan zeggen: mijn kappersmeisje. Want ja, ik heb dus een kappersmeisje. Het is niet dat zij speciaal voor mij op de wereld is gezet, maar het komt denk ikjacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-15470423308345216912007-07-22T01:01:00.000+02:002007-07-23T01:17:31.964+02:00de hel, met vuur en allesHet stond eigenlijk al vast dat de koop nu gesloten zou gaan worden. Het autobedrijf op de Veluwe was het laatste op mijn lijst en ik was moe en der dagen zat. Ik moest een auto en ik moest hem nú. Vaag besefte ik het gevaar van mijn gemoedstoestand, die wel wat deed denken aan het moment net voordat ik veel te dure laarzen koop.
Maar dat besef werd overschaduwd door een plezierig voorgevoel. jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-24226890438026315772007-07-21T00:59:00.000+02:002007-07-23T01:14:54.281+02:00de stilte van de stiltecoupéIk kocht een eerste-klaskaartje en kwam terecht in een situatie met enorm voor de hand liggende directeuren. Eentje hing er bijvoorbeeld snurkend achterover, met zijn mond half open en met drie onderkinnen daaronder. En er was er een die met zijn buik een stapel papier op zijn plek kon houden. Echte kapitalistische uitbuiters waren het, van het zuiverste soort. Maar ik kon het natuurlijk mis jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-31411304310198976832007-07-20T23:00:00.000+02:002007-07-23T01:18:33.506+02:00jij doet me best wel aan een kikker denkenVandaag liep ik op het Kantoor te U. een man tegen het lijf die enorm op een kikker leek. Het begon zo. 'Je doet me aan iemand denken', zei ik peinzend tegen de man waarvan ik op dat moment nog niet had bedacht dat hij op een kikker leek. Ik dacht na. Ik dacht oprecht na. Het kon nog alle kanten op. Ik noem een Brad Pitt, ik noem een boer Gerrit, ik noem een Dalai Lama. Iedereen lijkt wel op jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1171797098172230112007-02-18T12:09:00.000+01:002007-10-02T23:23:00.878+02:00ik ben gewoon meer een kattenmensTegenover mij in de bus zat een hond die langs mij heen keek. Het was zo een hond die je wel eens op jachttaferelen ziet. Dan rent er ergens een everzwijn met de dood in de ogen en daar rent dan zo een hond achteraan. Of dan ligt er ergens een everzwijn met een speer in zijn rug, en dan zit zo een hond ernaast op een manier van jahaa dankzij míj dus hè. Wat een arrogantie zeg, je doet het toch jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1170015406728397182007-01-28T21:16:00.000+01:002007-01-28T21:16:46.730+01:00en dat bubbelbad, waar is dat?Dat bleek dat we een badmuts op moesten, dat was bijna nog de reden dat we het hele zwemplan afbliezen. 'Ik zie er niet uit met een badmuts', zei de vriendin. 'Ik ook niet', zei ik. Aarzelend keken we elkaar aan. Het zat er waarschijnlijk niet in dat wij na het zwemmen knappe mannen in zwembroek mee naar de camping zouden kunnen nemen. Tenzij we gewoon het hele zwemplan afbliezen dan. Toegegeven,jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1170015329033202032007-01-28T21:14:00.000+01:002007-01-28T21:15:29.036+01:00saturday night feverVan tevoren was het niet de bedoeling geweest dat ik een hele zaterdagavond in de trein zou doorbrengen. Van tevoren was het de bedoeling geweest dat ik op een feestje zou arriveren en daar terstond zou uitbarsten in gedans, op platen uit mijn jeugd. Ik zou heel hard gaan gillen bij plaatjes van Kool & The Gang, want voor een beetje gillen draai ik persoonlijk de hand niet om.
Ik tuurde in de jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1170015263205434802007-01-28T21:13:00.000+01:002007-09-24T23:34:25.199+02:00stop maar in je rugzakje!Even dreigde het nog leuk te worden ook. Dat was toen we ook een negatieve eigenschap van de andere teamleden mochten opnoemen. Ik stak direct mijn vinger op. 'Je moet het eigenlijk zien als een cadeautje', zei de vrouw. 'Want de ander kan dat dan fijn in zijn rugzakje stoppen.' Mijn vinger zakte omlaag. Ja, als het zó moest!
'Wie wil er beginnen', zei de vrouw. Het werd stil. Ik hoorde de jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1170015220348945452007-01-28T21:11:00.000+01:002007-09-24T23:34:10.025+02:00mannen met lunchtrommeltjesGisteren begon mijn ene collega erover. Eigenlijk zaten wij veel te veel achter het beeldscherm. Wij zouden er eens wat vaker uit moeten. 'Naar ... buiten bedoel je?!', schrok ik, terwijl ik griezelend door het raam keek. 'Oh ja', riep mijn collega. Eeeven de kop in de wind. Muisarm van de muis. Telefoonoor van de telefoon. 'Mja,' zei ik, en ik voelde aan mijn oor. 'Even een fijn stukje wandelen'jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1148933551814035332006-11-12T20:12:00.000+01:002006-11-12T20:03:27.853+01:00ik heb een lijk op de achterbankIneens stond hij pal achter mij – een gelige man met diepe groeven in het gezicht. Ren, Jacq, ren, dacht ik. Maar ik zei: 'Mag ik wel even een proefritje maken?'
'Jah', zei de gelige man. Het klonk meer als een hoest. Misschien was het dat ook. De man zag eruit alsof hij rokend was geboren. Ik moest een beetje giechelen bij het idee van een pasgeboren baby die om een asbak vraagt, maar ik jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1148933470076846942006-10-06T22:15:00.000+02:002006-10-06T22:22:30.570+02:00bonzijder, heel bonzijder'Ik meen dat ze Blaauw heten, met dubbel a', zei ik terwijl ik de weg af tuurde. 'Oh daar had je ze al', wees ik. Ik draaide mijn nek weer terug. 'Oh, en daar komen ze nog een keer', wees ik verbaasd. Aan weerszijden van het water stond een firma Blaauw, met vlaggen die wapperden. Bij de linker waren het zeker vijftien blauwe vlaggen, alsof iemand een onvermijdelijke ingeving had gehad en jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-76405786081950306062006-07-23T21:05:00.000+02:002007-07-23T21:08:00.802+02:00ik tel gewoon de lege lange dagen'Something beautiful may come your way', zong Robbie Williams. Ik keek door het caféraam naar buiten. Het zag er nog niet direct naar uit. Het regende in het dorp dat ik niet kende. En ik had tijd te doden. Ik heb vaak tijd te doden. Ik ben meestal veel te vroeg, uit een verpletterende angst om te laat te komen. Uiteindelijk kom ik trouwens vaak alsnog te laat. Hijgend en vol van een jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1143058472417297852006-05-28T21:13:00.000+02:002006-10-06T22:25:09.700+02:00de man met de dubbele agendaDeze keer doe je het anders, Jacq, zei ik tegen mezelf. Je gaat een sprankelend persoon doen. Je gaat kwinkslagen doen. Je wisselt de kwinkslagen af met intelligente opmerkingen. De mensen vallen om van verbazing.En jijzelf valt zeker, ik herhaal zeker niet in slaap.
Maar al toen ik de vergaderruimte binnenliep, moest ik zo hard gapen dat de tranen mij in de ogen schoten. Het was het oude liedjejacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1143058397647963602006-03-22T21:12:00.000+01:002006-03-22T21:13:17.660+01:00lepeltje-lepeltje met de koelkastmonteurMijn splinternieuwe koelkast maakte een hoog geluid dat niet hoorde. 'Maar hij dóet het dus gewoon?', zei de man van de winkel. 'Dat wel', zei ik. 'Wat is dan het probleem', zei de man van de winkel. 'Het enge hoge geluid dus', zei ik. 'Want?', zei de man van de winkel. 'Nou eh, dat vind ik dus ... eng', zei ik.
Eerlijk gezegd vond ik het niet écht een eng geluid. Maar eng leek mij de beste jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1138655888230878732006-01-29T08:17:00.000+01:002006-01-30T22:18:08.230+01:00de man die patience speeldeHet was 15.03. Ik gaapte. Ik keek naar buiten. Vanaf mijn plek op Kantoor heb ik namelijk zicht op buiten. Dat is nog heel wat, dat heeft lang niet iedereen, hoor. Sommigen hebben een blinde muur, of een bord voor de kop. Ik daarentegen heb een stukje natuur als ik naar rechts kijk. Nou ja, een stukje gras. En direct daarna komt dan het andere stuk Kantoor, waar de Anderen werken.
Meestal blijf jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1138655687665509722006-01-27T22:14:00.000+01:002006-01-30T22:14:47.666+01:00ja, ik ben een cappuccinosnobOp Kantoor sta ik bekend als cappuccinosnob. De normalen zetten gewoon om negen uur 's ochtends het illegale koffiezetapparaat aan. Een vergrijp waarover iedereen zich een stuk minder schuldig voelt sinds bekend is geraakt dat er elders op Kantoor afdelingen zijn waar men illegaal kroketten in de frituurpan gooit. Dat gaat echt veel te ver. Dat vinden wij zelfs erg.
Enfin, waar de normalen dus jacqnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5709659.post-1138655586393685432006-01-25T22:12:00.000+01:002006-01-30T22:13:06.406+01:00het giechelen van de croutonsJe hebt de gewone soep en je hebt de luxe soep. En naast de luxe soep in de kantine van Kantoor staat een bakje met croutons. Dat is namelijk de luxe van de luxe soep. Het bakje staat er al tijden. Maar afgelopen donderdag hing er ineens een A-viertje naast, dat met ongelijke stukken cellotape aan de balie was vastgeplakt. ‘Gaarne een redelijke hoeveelheid toppings gebruiken’, stond er op het jacqnoreply@blogger.com